Radosław Michalski 1993/2019.Radosław Michalski 1993/2019.
KronikiRadosław Michalski
Radosław Michalski
Autor: Adrian Woźniak
Data dodania: 18.09.2020
FOT. EAST NEWS/CYFRASPORTFOT. EAST NEWS/CYFRASPORT

Marzeniem niejednego polskiego piłkarza – oczywiście poza grą w reprezentacji – są występy w Lidze Mistrzów. Radosławowi Michalskiemu udało się spełnić i jedno, i drugie. W najważniejszych rozgrywkach klubowych Starego Kontynentu brał udział dwa sezony z rzędu – najpierw z Legią Warszawa, potem z Widzewem Łódź. Był mistrzem Polski, a także sięgał po krajowy puchar. W drużynie narodowej zaliczył 28 spotkań (bez gola). Na turnieju rangi mistrzowskiej nigdy jednak nie zagrał.

DEBIUT

Michalski zadebiutował w kadrze pod koniec przegranych przez naszą drużynę eliminacji MŚ 1994. Z reprezentacją zdążył pożegnać się już trener Andrzej Strejlau. W dwóch ostatnich spotkaniach kwalifikacji zespół prowadził Lesław Ćmikiewicz. Pomocnik Legii Warszawa zagrał 90 minut... jako obrońca w wyjazdowym meczu z Turcją (1:2) na nieistniejącym już İnönü Stadı w Stambule. Na boisku zobaczyliśmy jeszcze m.in. Adama Matyska, Juliusza Kruszankina, Leszka Pisza i Andrzeja Juskowiaka.

OSTATNI MECZ

W reprezentacji grał do 2000 roku. Po zakończeniu eliminacji mundialu 1994 na kolejny występ w kadrze czekał do końca marca 1996 roku. Potem pojawiał się w składzie już regularnie. Brał udział nie tylko w meczach towarzyskich, ale też w kwalifikacjach do MŚ 1998 i Euro 2000. Po raz ostatni koszulkę z orzełkiem przywdział 26 kwietnia 2000 roku na stadionie poznańskiego Lecha. Biało-czerwoni, prowadzeni przez Jerzego Engela, zmierzyli się towarzysko z Finlandią (0:0). Michalski zagrał pierwsze 45 minut. W składzie pojawili się m.in. Michał Żewłakow, Bartosz Karwan i Paweł Kryszałowicz.

PO KARIERZE

W polskiej ekstraklasie zaliczył 201 spotkań, w których zdobył 30 bramek. Piłkarską karierę zakończył w 2006 roku na Cyprze – jako zawodnik Apollonu Limassol. Szybko odnalazł się w nowej rzeczywistości. Przez dwa lata pracował na stanowisku dyrektora sportowego Lechii Gdańsk. Co ciekawe, mimo że urodził się w tym mieście, nigdy nie reprezentował barw tego klubu (był wychowankiem Stoczniowca).

25 sierpnia 2012 roku objął dużo bardziej odpowiedzialną funkcję – został prezesem Pomorskiego Związku Piłki Nożnej. W sierpniu 2020 roku wybrano go na kolejną kadencję. Dodatkowo pełni również funkcję członka Zarządu PZPN.

SUKCESY

► Mistrz Polski z Legią Warszawa i Widzewem Łódź (1994, 1995, 1997)
► Puchar Polski z Legią Warszawa (1994, 1995)
► Mistrz Izraela z Maccabi Hajfa (2001)
► Mistrz Cypru z Apollonem Limassol (2006)
► Puchar Cypru z Anorthosisem Famagusta Larnaka (2002, 2003)
► Uczestnik Ligi Mistrzów z Legią Warszawa i Widzewem Łódź (1995, 1996)