






Po dwóch efektownych zwycięstwach na boiskach rywali Biała Gwiazda została zatrzymana u siebie. W 17. kolejce Betclic 1. Ligi punkt przy Reymonta udało się wywalczyć Stali. Żurawie dokonały tej sztuki, oddając zaledwie… jeden celny strzał na bramkę gospodarzy. W 14. minucie prowadzenie dał im gol Szymona Łyczki. Wisła odpowiedziała efektownym trafieniem Łukasza Zwolińskiego. Krakowianie mieli przewagę, stwarzali kolejne okazje bramkowe, ale brakowało im skuteczności. W samej końcówce mogli przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść, ale Giannis Kiakos trafił piłką w słupek. „Na pewno jak remisuje się u siebie to jest rozczarowanie, jest niedosyt. I takie uczucia są w nas dzisiaj po meczu” – mówił na konferencji prasowej niepocieszony trener wiślaków, Mariusz Jop. „Jeżeli w tej chwili miałbym podsumować cokolwiek po ostatniej kolejce rundy jesiennej, to uważam remis za dobry wynik” – podsumował szkoleniowiec Stali, Marek Zub.





















►UWAGA! Mecze Górnik Łęczna – Wisła Kraków i Chrobry Głogów – Wisła Kraków były spotkaniami zaległymi, odpowiednio z 6. oraz 10. kolejki.









































































30
G. Kiakos
13
T. Kiss
31
A. Cziczkan
97
W. Biedrzycki
19
O. Sukiennicki
26
I. Łasicki
10
F. Duarte
21
P. Gogół
41
K. Duda



Wisła ruszyła od pierwszego gwizdka mocno na Stal. Krakowianie zepchnęli gości do głębokiej defensywy. Podopieczni Mariusza Jopa atakowali skrzydłami, środkiem, na różne sposoby. Zamknęli rywali na ich połowie. Stal pierwszy raz wyszła z atakiem dopiero w dwunastej minucie. Całość wykończył Tomasz Bała mocnym, ale niecelnym strzałem. To był jednak moment, który jakby zachęcił przyjezdnych do bardziej odważnej gry. Efekt przyszedł szybko, bo w 14. min. Stal znowu zaatakowała. Tym razem skutecznie.


Przed meczem minutą ciszy uczczono pamięć dwóch wiślackich legend – Artura Sarnata i Andrzeja Sykty. Pierwszy z wymienionych zmarł 17 listopada (w wieku 54 lat), a drugi trzy dni wcześniej (w wieku 84 lat).



Wydawało się, że sytuacja nie pachnie golem, ale wiślak pokazał kunszt; podbił sobie futbolówkę, jednocześnie obrócił w stronę bramki i niesygnalizowanym, technicznym strzałem przelobował rozpaczliwie interweniującego Bąkowskiego. Gol był piękny, ale przy nieco mniej pasywnej postawie stopera Stali nie musiał paść.


Drużyny Wisły (czerwone koszulki) i Stali przed rozpoczęciem spotkania. Stoją u góry (od lewej): Szymon Łyczko, Patryk Warczak, Haris Duljević, Tomasz Bała, Sébastien Thill (kapitan), Kamil Kościelny, Marcin Kaczor, Krystian Wachowiak, Benedykt Piotrowski, Szymon Kądziołka, Krzysztof Bąkowski. Stoją u dołu (od lewej): Jesús Alfaro, Ángel Baena, Ángel Rodado, James Igbekeme, Łukasz Zwoliński, Rafał Mikulec, Alan Uryga (kapitan), Patryk Letkiewicz, Mariusz Kutwa, Bartosz Jaroch, Marc Carbó.



Da się jednak zatrzymać rozpędzoną Wisłę Kraków. Zespół Mariusza Jopa, choć grał bardzo ofensywnie, nie znalazł recepty na mądrze broniącą się Stal Rzeszów i tylko zremisował u siebie 1:1. Błysnął Łukasz Zwoliński – pięknym golem, którego mało kto mógł się po nim spodziewać. W szeregach gości podobać mógł się nowy nabytek z Bośni i Hercegowiny, który dostał numer 10 i ma być liderem drużyny. Wisła nie zwyciężyła, ale jeżeli będzie tak grać, spokojnie powinna awansować do ekstraklasy.


Wychodzącym na boisko piłkarzom, towarzyszyły dwie panie z pieskami (tu widoczna jedna z nich). Była to akcja, która miała na celu zebranie środków na działalność Krakowskiego Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami.









Na pewno jak remisuje się u siebie, to jest rozczarowanie, jest niedosyt i takie uczucia są w nas po meczu. Myślę, że generalnie nieźle zaczęliśmy to spotkanie. Stal czekała gdzieś na swoje szanse w kontrataku. Jedną z takich kontr zamienili na bramkę. Było tam oczywiście dużo w tym przypadku, natomiast tę bramkę udało im się strzelić. Później piękny gol „Zwolaka”. Do przerwy mamy remis i w drugiej połowie kilka sytuacji, których nie umieliśmy zamienić na gole. Niestety czasami są takie dni, gdzie piłka zamiast wpadać od słupka do bramki, to wypada gdzieś w pole karne. Dzisiaj był ten dzień, gdzie było nam trudno o tę drugą bramkę i tak, jak mówiłem - na pewno czujemy duże rozczarowanie, bo te punkty nam są bardzo potrzebne.







Powiem tak bardzo typowo – to ważny dla nas punkt. Zdawaliśmy sobie sprawę, że będzie o niego trudno, patrząc na ostatnie wyniki i sposób, w jaki Wisła prowadzi swoją grę w ostatnim czasie. Zdawaliśmy sobie doskonale sprawę, że trzeba będzie tutaj, jak to się często mówi w takiej sytuacji, pocierpieć w defensywie. No i szukać swoich szans w kontratakach, stałych fragmentach gry. Scenariusz został zrealizowany. W związku z tym w tej końcówce rundy i w takiej sytuacji, w jakiej jesteśmy, a także patrząc na formę Wisły, która zdecydowanie pokazuje, że jest klasowym zespołem i początek sezonu na pewno nie był w jej wykonaniu udany, w końcowej fazie rundy nabrała rozpędu i tym samym ten punkt, o którym w tej chwili mówię, jest dla nas bardzo cenny.


W doliczonym czasie Giannis Kiakos z Wisły miał na nodze piłkę meczową. Grek powinien był zapewnić Białej Gwieździe zwycięstwo. Jednak zamiast do siatki, trafił piłką w słupek, a próbujący dobić strzał kolegi Łukasz Zwoliński (widoczny z lewej strony), znajdował się już na pozycji spalonej.




Przed spotkaniem z Stalą prawdopodobnie żaden z sympatyków Wisły nie zakładał, że Biała Gwiazda może stracić u siebie punkty z drużyną z Rzeszowa. Krakowianie wracali na swój stadion opromienieni efektownymi zwycięstwami na wyjazdach – ze Stalą Stalowa Wola (5:1) i w zaległym starciu z Chrobrym Głogów (3:0). Sympatykom z Grodu Kraka mogła się jednak zapalić lampka ostrzegawcza, gdyż 18 dni wcześniej wiślacy – również będąc faworytem – niespodziewanie zremisowali z GKS-em Tychy (0:0). Na ich nieszczęście historia z meczu z Tyszanami powtórzyła się w konfrontacji z ekipą popularnych Żurawi.
Stal wyszła na prowadzenie za sprawą Szymona Łyczki, który pokonał Patryka Letkiewicza uderzeniem głową. Był to jedyny celny strzał drużyny gości. Gospodarzom udało się wyrównać w 33. minucie. Strzelcowi gola – Łukaszowi Zwolińskiemu – należały się wielkie brawa za to, co zrobił w polu karnym przeciwnika. Napastnik Wisły przyjął piłkę na 13. metrze, a następnie – mając na plecach jednego z obrońców Stali – podbił ją, obrócił się w kierunku bramki i technicznym, niesygnalizowanym uderzeniem przelobował Krzysztofa Bąkowskiego. Nie była to jedyna dogodna okazja „Zwolaka”. W 2. połowie mógł on pokusić się o kolejne trafienie, ale jego strzał obronił już bramkarz przyjezdnych.





Jeżeli ktoś szuka przykładu na to, jak trener może odmienić zespół, niech spojrzy na Wisłę Kraków. Dwa miesiące temu zespół był w bardzo złej sytuacji – zajmował dopiero 16. miejsce w tabeli Betclic I Ligi, był w strefie spadkowej. Wisła zupełnie nie potrafiła przełożyć stwarzania wielu okazji na zdobywane bramki. Wystarczyło jednak, by zespół objął stary-nowy trener, Mariusz Jop, i zmieniło się wszystko. Osiem ligowych spotkań pod jego wodzą, do dzisiejszego meczu ze Stalą Rzeszów, to: sześć wygranych, jeden remis i porażka; kapitalny bilans bramkowy – 21:4; osiem goli strzelonych i tylko jeden stracony w dwóch ostatnich meczach (oba na wyjeździe).



