



Towarzyskim meczem z Serbią reprezentacja Polski do lat 21 kończyła pierwszy etap przygotowań do mistrzostw Europy 2027. Był to drugi zwycięski sprawdzian biało-czerwonych podczas zgrupowania w Hiszpanii. Cztery dni wcześniej kadra Jerzego Brzęczka wygrała z Norwegią (2:0), teraz poradziła sobie ze współgospodarzem młodzieżowego Euro. Wynik spotkania został ustalony już w 3. minucie, gdy Tomasz Pieńko pokonał serbskiego bramkarza precyzyjnym strzałem po ziemi. Dla kapitana Polaków był to drugi gol w drugim kolejnym starciu podczas pobytu drużyny w San Pedro del Pinatar.





































































6
N. Leśniak-Paduch
3
M. Gurgul
21
W. Urbański
8
M. Kowalczyk
14
M. Oyedele
18
K. Duda
7
M. Szczepaniak
20
D. Bąk


Na kameralnej Pinatar Arenie ponownie nie zabrakło grupki kibiców biało-czerwonych, którzy wspierali naszych młodzieżowców głośnym dopingiem.



Bilans selekcjonera Jerzego Brzęczka z młodzieżówką jest fantastyczny. Za jego kadencji drużyna wygrała 11 spośród 12 meczów, czyli punktuje z średnią 2,75! Nie zremisowała ani razu, przegrała tylko raz. Imponująco przedstawia się również bilans bramkowy. To 31 zdobytych bramek przy ledwie 8 straconych.


Reprezentacja Polski do lat 21 przed meczem z Serbią. W górnym rzędzie od lewej: Tomasz Pieńko (kapitan), Filip Kocaba, Igor Drapiński, Miłosz Matysik, Daniel Mikołajewski, Oliwier Zych. W dolnym rzędzie od lewej: Marcel Krajewski, Antoni Kozubal, Dawid Drachal, Filip Luberecki, Eryk Kozłowski.



Tak efektowny początek pozwalał nam wierzyć, że obejrzymy strzelaninę w San Pedro del Pinatar. Cóż, tak się jednak nie stało. Później z boiska zwyczajnie wiało nudą. Nie było żadnego punktu zaczepienia. O ile można chwalić Polskę za organizację w defensywie, bo rywale nie doszli do żadnej klarownej sytuacji, o tyle z przodu szału nie było.








Ta bramka była bardzo podobna do tej, którą strzeliliśmy Szwecji. Wówczas zawodnikiem, który odebrał piłkę i zdobył bramkę, był Marcel Krajewski. Teraz mieliśmy odbiór, dobre rozegranie Daniela (Mikołajewskiego – przyp. red.) z „Pieniem” (Tomaszem Pieńką – przyp. red.) i wykończenie akcji. To bardzo ważne sytuacje, kiedy coś, nad czym pracujesz na treningach i do czego się przygotowujesz, później potrafisz skutecznie zrealizować na boisku. A jeżeli jeszcze dzięki temu zdobywasz bramkę i wygrywasz mecz, satysfakcja jest podwójna. Zaczęliśmy fenomenalnie pod względem taktycznym. Bardzo dobrze wyglądał nasz pressing, wychodzenie z akcjami, szybko zdobyliśmy bramkę. Nie ukrywam jednak, że pozostał niedosyt z drugiej połowy, szczególnie z fragmentu, kiedy graliśmy w przewadze. Zabrakło nam dokładności. Mimo przewagi liczebnej właściwie nie wykreowaliśmy żadnej klarownej sytuacji.


Decydujący moment spotkania na kameralnym obiekcie Pinatar Arena. W ten właśnie sposób Tomasz Pieńko zdobył jedyną bramkę w meczu z Serbią.



W całej pierwszej połowie Polacy mieli inicjatywę, potrafili stwarzać sobie okazje bramkowe (najgroźniej uderzał głową Mikołajewski, ale bramkarz był górą), a rywalom nie pozwalali na nic w ofensywie. W drugiej odsłonie widowiska oba zespoły grały bardzo aktywnie w pressingu, a mniej było kreowania składnych akcji. Serbowie nie zważali, że to mecz towarzyski i często posuwali się do fauli. W konsekwencji od 61. minuty musieli grać w osłabieniu, bo czerwoną kartkę zobaczył Vanja Dragojević.


Mimo że zgrupowanie w Hiszpanii nasz napastnik zakończył oficjalnie bez gola (w starciu z Norwegami jego trafienie zostało niesłusznie nieuznane), to oba towarzyskie spotkania w San Pedro del Pinatar mógł zaliczyć do udanych. W konfrontacjach z Norwegią i Serbią zanotował bowiem dwie asysty przy bramkach Tomasza Pieńki, które – kolokwialnie mówiąc – „otwierały” wynik tych meczów. W tym drugim przypadku – z Serbami – również go „zamknęły”. Sam Daniel Mikołajewski też miał okazję do pokonania Luki Lijeskicia, ale bramkarz obronił jego strzał głową. Gdyby jednak piłka wpadła do siatki, gol najpewniej nie zostałby uznany, bo arbiter liniowy dopatrzył się spalonego, którego… nie było.


Serbscy piłkarze mają to do siebie, że nie zawsze potrafią utrzymać nerwy na wodzy. W meczu z Polską dał o sobie znać temperament Vanji Dragojevicia. Pod koniec 1. połowy pomocnik szkockich Rangersów, nie mogąc się pogodzić z decyzją sędziego o niepodyktowaniu rzutu karnego dla Serbii, wykonał niewłaściwy gest w kierunku arbitra, za co został ukarany żółtą kartką. Wiedząc, że ma już jedno napomnienie, w 61. minucie osłabił swój zespół, faulując wyprowadzającego kontratak Filipa Lubereckiego. Kara dla Dragojevicia mogła być tylko jedna – drugie „żółtko” i zarazem czerwony kartonik.







Bramki zawsze cieszą, niezależnie od tego, czy zdobywa się je w klubie, czy w reprezentacji. Bardzo fajnie, że mogłem pomóc drużynie zarówno dzisiaj, jak i w poprzednim spotkaniu. Jestem kapitanem i chcę pomagać całemu zespołowi. Najważniejsze są dla mnie zwycięstwa. Dwa mecze na zero z tyłu bardzo cieszą. To był nasz główny cel na to zgrupowanie. Fajnie, że do tego wygraliśmy oba mecze. To na pewno motywuje nas do dalszej pracy. Dobrze zamykamy ten rok i patrzymy w przyszłość, na marcowe zgrupowanie, a później mistrzostwa Europy.