Gratulacje dla Polonii. Myślę, że to jest najtrudniejsze pytanie i odpowiedź na nie – dlaczego można grać tak jak w 1. połowie i dlaczego można grać tak jak w 2. połowie. Ciężko mi to dzisiaj zdiagnozować. W 1. połowie zdecydowanie nie graliśmy tego, co chcieliśmy. Mieliśmy się „wcinać” za linię obrony Polonii, mieliśmy zdobywać trzecią strefę, mieliśmy grać w przestrzeń, a było dużo gry do tyłu. W 2. połowie już decydowanie lepiej to wyglądało. Myślę, że gdyby liczba wejść w pole karne z drugiej odsłony była też w pierwszej, wynik byłby inny. Ale nie jest. I trzeba to wziąć na klatę. Będziemy pracować, bo nie znam innego sposobu na wyjście z dołka jak praca.

Na pewno dla mnie to miły wieczór, ze względu na to, że dopiero od czterech dni jestem trenerem Polonii Warszawa. Powiedziałem swoim zawodnikom, że ten dzień zapamiętam. Wierzyłem w zespół, a także w to, że możemy wracać do stolicy w dobrych humorach – i oczywiście – z trzema punktami. Nasza sytuacja w tabeli nie była dobra. Dlatego jest to dobry prognostyk. Mamy teraz przerwę, dlatego się cieszę, bo będziemy mogli popracować trochę mocniej. Teraz jest chwila radości, odpoczynku dla zawodników, a od poniedziałku wracamy do treningów. Liga nie wybacza. Kiedy jesteś w dołku, każdy będzie chciał to wykorzystać. Musimy chodzić z głową do góry. My jesteśmy Polonią Warszawa. I mam nadzieję, że wszystko będzie szło w kierunku, jaki mamy zaplanowany.

Musimy stąpać twardo po ziemi, bo ta liga jest bardzo ciężka i każdy może wygrać z każdym. Ale widać pozytywy, widać radość, widać chęć. Naprawdę wygląda to bardzo obiecująco i obyśmy w każdym kolejnym meczu wyglądali tak jak dzisiaj. Cieszy to, że wyszliśmy z tej sytuacji (rzutu karnego dla Chrobrego – przyp. red.) na 2:1. Myślę, że to nas jeszcze bardziej zbuduje. Fajnie, że to w końcu my odwróciliśmy sytuację i wygraliśmy mecz, a nie tak, że ktoś nas skarcił i zostalibyśmy z niczym. Zwycięska bramka cieszy podwójnie.