

Przedstawiamy sylwetkę drużyny Korony Kielce. Poniższe materiały zostały przygotowane przez klub na potrzeby programu „Poznaj Polskę na Sportowo”, który jest realizowany przez PZPN na zlecenie Ministra Edukacji i Nauki.
Data założenia: 10.07.1973 r.
Historia założenia klubu: 10 lipca 1973 roku doszło do połączenia dwóch kieleckich klubów sportowych SHL z Iskrą. Wynikiem tej fuzji było powstanie Kieleckiego Stowarzyszenia Sportowego Korona.
Przydomki: „Scyzory”, „Złocisto-krwiści”, „Koroniarze”.
Barwy: żółto-czerwone.
Stadion: Stadion Miejski na którym obecnie swoje mecze rozgrywa zespół Korony Kielce powstał w miejscu starego stadionu z lat 30. XX wieku. W 1945 roku pierwszym użytkownikiem stadionu był klub Partyzant Kielce, a następnie Błękitni Kielce. Obecny obiekt o pojemności 15500 miejsc został oddany do użytku 1 kwietnia 2006 roku i był on jednocześnie pierwszym nowoczesnym stadionem jaki powstał w Polsce.
Klubowy herb: Pierwszym herbem klubu była czteroramienna korona w kolorze metalicznym, ponieważ zespół zrzeszał zakłady branży metalicznej. W 1980 roku ze związku ze zmianą nazwy zmieniono także symbol drużyny. Przez następnych szesnaście lat była nim okrągła tarcza z koroną na żółto czerwonym tle, napisem Korona Kielce i datą założenia drużyny. W 1996 roku doszło do kolejnej zmiany herbu – w jego środkowej części pojawiła się piłka a na dole umieszczono napis Nida Gips. W 2000 roku po fuzji z Kieleckim Klubem Piłkarskim z herbu zniknął jego najbardziej rozpoznawalny element – czteroramienna korona. W 2002 roku dołączono nazwę Kolporter, a rok później napis Sportowa Spółka Akcyjna. Ze względu na usilne prośby kibiców zarząd klubu przed sezonem 2006/2007 ustanowił nowy herb, w którym ponownie znalazła się czteroramienna korona. W 2008 roku z herbu znikła nazwa sponsora.
7. Największe sukcesy: Sezon – 2006/2007 historyczny debiut w rozgrywkach I ligi (obecnej Ekstraklasy). Sezon – 2006/2007 finał Pucharu Polski. Rok – 2012 i 2017 5. miejsce w rozgrywkach Ekstraklasy.


Najbardziej znani piłkarze:
Andrzej Jung – zdobywca pierwszej, historycznej bramki dla Korony i jeden z najlepszych strzelców w historii klubu. Miał pseudonim „Jabłuszko”, bo poszedł w ślady taty, jednego z najlepszych piłkarzy województwa kieleckiego w pierwszych latach powojennych i wszyscy mówili, że „niedaleko pada jabłko od jabłoni”. 5 sierpnia 1973 roku w meczu ze Spartą Kazimierza Wielka, który rozgrywany był na stadionie przy ulicy Mielczarskiego, strzelił pierwszego w historii Korony gola. Później dołożył jeszcze jednego, a „żółto-czerwoni” wygrali to spotkanie 3:0. W 1975 roku awansował z zespołem do II ligi.
Marek Parzyszek – z dorobkiem 51 bramek jest trzecim najskuteczniejszym zawodnikiem w historii Korony. Zdobył dla niej 51 bramek. Do Kielc trafił po studiach w 1987 roku. Żółto-czerwone barwy reprezentował do 1995 roku. W sezonie 1989/1990 świętował z kolegami awans do II ligi. Był prawdziwym ulubieńcem publiczności i najskuteczniejszym strzelcem zespołu. To głównie dzięki jego 24 trafieniom kielczanie znaleźli się na bezpośrednim zapleczu piłkarskiej elity. W II lidze grał z Koroną przez trzy sezony i strzelał bramki wielu znanym klubom. Kibice po jego kolejnych trafieniach często śpiewali: „Marek Parzyszek lepszy niż Boniek Zbyszek”.
Paweł Kozak – przez wiele lat swojej kariery związany z Koroną, z którą grał w II i III lidze, będąc jej czołowym zawodnikiem. Jako piłkarz zachwycał na boisku nieustępliwością i olbrzymią determinacją. W połowie lat dziewięćdziesiątych był filarem „żółto-czerwonej” drużyny i jej kapitanem. Imponował świetnie wykonywanymi rzutami wolnymi i dokładnymi długimi podaniami. W 2003 roku został wybrany piłkarzem trzydziestolecia Korony Kielce.
Dariusz Kozubek – wychowanek kieleckiego klubu, w którym grał w latach 1992-1999, 2005-2007 i 2009 roku. W sezonie 1996/1997 awansował z Koroną do drugiej ligi. Mimo mocnego składu, awansu do ekstraklasy jednak nie udało się wywalczyć. Drużyna prowadzona przez Włodzimierza Gąsiora najbliżej tego celu była w sezonie 1998/1999, kiedy zajęła szóste miejsce w II lidze. Wtedy doszła również do ćwierćfinału Pucharu Polski, po drodze eliminując Polonię Warszawa trenowaną wówczas przez Dariusza Wdowczyka i GKS Katowice. To dzięki bramce Dariusza Kozubka – prawdziwiej bombie odpalonej zza pola karnego – zdobytej 31 maja 2005 roku w starciu z GKS Bełchatów, Korona zapewniła sobie historyczny awans do ekstraklasy.
Grzegorz Piechna – jedyny król strzelców ekstraklasy w historii Korony. W kieleckim klubie występował w latach 2004-2006. W dużym stopniu przyczynił się do historycznego awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej, zostając z dorobkiem siedemnastu bramek królem strzelców II ligi. Po znakomitym sezonie 2005/2006 został wybrany przez tygodnik ,,Piłka Nożna” ligowcem roku oraz odkryciem roku. Paweł Janas, ówczesny selekcjoner reprezentacji Polski powołał popularnego „Kiełbasę" na spotkanie z Estonią. W wygranym 3:1 spotkaniu w Ostrowcu Grzegorz Piechna strzelił jednego gola. ,,Grzegorz Piechna ligi duma hej!" – tak zaczynała się piosenka, którą usłyszał na gali ekstraklasy, gdy odbierał nagrodę za zdobycie tytułu króla strzelców w sezonie 2005/2006. Utwór nagrali dla niego koledzy z zespołu. W sumie w 73 meczach zdobył dla Korony 50 bramek (38 w lidze i 12 w Pucharze Polski). Został wybrany piłkarzem czterdziestolecia kieleckiego klubu.
Paweł Golański – ostatni zawodnik Korony, który zdobył bramkę dla reprezentacji Polski. W kieleckim klubie występował w latach 2005-2007 i 2010-2015, rozegrał 164 meczów i strzelił 11 goli. Był z pewnością jednym z najlepszych prawych obrońców ekstraklasy w sezonie 2006/2007. Dzięki dobrym występom odszedł do Steauy Bukareszt, w której występował przez trzy lata, grając m.in. w rozgrywkach Ligi Mistrzów. Po wygaśnięciu kontraktu z rumuńskim zespołem w 2010 roku powrócił do Kielc. Był kapitanem oraz jednym z najlepszych i najpopularniejszych piłkarzy klubu z ul. Ściegiennego. W 2015 roku ponownie wyjechał do Rumunii, gdzie reprezentował barwy ASA Targu Mures. W polskiej reprezentacji rozegrał czternaście meczy. Wystąpił w mistrzostwach Europy w Austrii i Szwajcarii w 2008 roku. Obecnie jest dyrektorem sportowym Korony Kielce.
Jacek Kiełb – na pierwszym treningu w Koronie pojawił się 11 stycznia 2006 roku. Zaledwie dzień po swoich 18. urodzinach. Popularny „Ryba" jest ulubieńcem kieleckich kibiców. Jest to piłkarz, który Koronę ma w sercu. W sezonie 2021/2022 zapewnił Koronie awans do rozgrywek Ekstraklasy strzelając zwycięską bramkę w finale baraży o awans do najwyższej klasy rozgrywkowej przeciwko Chrobremu Głogów w 119 minucie meczu.
Klubowe legendy: Czesław Palik, Włodzimierz Gąsior, Paweł Kozak, Marek Parzyszek, Dariusz Kozubek.


Klubowa maskotka: „ Scyzio” – chłopczyk w stroju meczowym Korony Kielce miał za zadanie trafić do gustu najmłodszych kibiców i to głównie dla nich został zaprojektowany. Podczas meczów maskotka organizowała konkursy i atrakcje na Sektorze Rodzinnym. Powstała również cała seria gadżetów dla najmłodszych z podobizną „Scyzia”.
Inne sekcje + sukcesy: Korona Kielce po oficjalnym założeniu klubu posiadała również sekcje piłki ręcznej mężczyzn, kobiet oraz motorową. Obecnie posiada jedynie sekcję piłki nożnej mężczyzn, a od 2021 roku rozwija autorski projekt Akademia Korona.
Ciekawostki/cechy charakterystyczne: Najbardziej rozpoznawalny klub w regionie województwa świętokrzyskiego. „Banda Świrów” drużyna, którą prowadził trener Leszek Ojrzyński w sezonach 2011/12 i 2012/13 słynąca z charakteru na boisku i walki jeden za drugiego. Fenomen, którego w tamtym czasie zazdrościła kielczanom cała piłkarska Polska. Sezon 2022/23 jest piętnastym w historii Korony Kielce rozgrywanym na poziomie Ekstraklasy.
Klubowy hymn:
Oficjalny hymn
Autor: Artur Mikołajczyk
Moje serce jest żółto-czerwone
W moim sercu jest ukochany klub
Będę kochał kielecką Koronę
Aż po grób!
Korona to duma kielecka
Za nią w ogień poszedłbym
Mój MKS jest ze mną od dziecka
Przez całe życie idę z nim
Korono - dobrze jest czy źle
Korono - my nie poddamy się!
Korono - dobrze jest czy źle
Korono - my nie zdradzimy Cię!
Bibliografia (polecane książki o klubie):
„40 lat w Koronie” Marek Michniak, Antoni Pawłowski