Problemem dla gospodarzy było niedopuszczenie przez UEFA sprzedaży biletów na trybuny za bramkami, które zostały uznane przez europejską federację za trybunę tymczasową. Śląsk nie mógł pogodzić się z tą decyzją, gdyż przez to sprzedał o 1,5 tysiąca biletów mniej, co w sumie dało stratę na poziomie 80 tysięcy złotych. Działacze klubu zachodzili w głowę, dlaczego UEFA teraz uznała dwie trybuny za tymczasowe, a nie miała do nich zastrzeżeń zarówno przed niedawnym meczem z Dundee, jak i w lipcu 2008 roku przed spotkaniem eliminacyjnym MŚ ze Słowenią. Tym większa to strata, że bilety w cenie od 50 do 90 złotych rozeszły się jak świeże bułeczki, a chętnych na obejrzenie meczu z Lokomotiwem było o wiele więcej.

Przed końcem pierwszej połowy do głosu zaczęli dochodzić piłkarze czwartej drużyny ligi bułgarskiej. Lokomotiw zaczął dłużej utrzymywać się przy piłce i powoli budował swoje akcje. W pewnym momencie zaspała obrona Śląska, a z linii pola karnego groźnie uderzył Iskren Pisarow. Marián Kelemen nie dał się zaskoczyć. Chociaż oba zespoły do końca pierwszej połowy stworzyły sobie kilka podbramkowych okazji, kibice żadnego gola nie zobaczyli.

Dziwny to był mecz. Przed pierwszym gwizdkiem wiele mówiło się o tym, że Bułgarzy zagrają we Wrocławiu zupełnie inaczej niż wyeliminowane wcześniej Dundee United. I zagrali, bo na zero z tyłu, ale nie zaprezentowali niczego ciekawego. Momentami bronili się na swojej połowie całą drużyną, a mimo to Śląsk mógł wygrać 3 lub 4:0, i nikt nie miałby do gości pretensji. W skali 1-10, wrocławianie razili nieskutecznością na 11.

Wrocławianie przez większość spotkania posiadali przewagę optyczną, stwarzali liczne sytuacje podbramkowe, ale nie potrafili zamienić tego na gola. Również stałe fragmenty gry, które były znakiem firmowym drużyny prowadzonej przez „Oro Profesoro”, tym razem nie przynosiły żadnych efektów. W 80. minucie znakomitą okazję wypracowali sobie gospodarze. Składną kombinacyjną akcję zakończył Waldemar Sobota, lecz bramkarz stołecznej drużyny z Bułgarii nie miał najmniejszych problemów z wyłapaniem uderzenia. To była zdecydowanie najgroźniejsza sytuacja Śląska w tym spotkaniu.

Pomocnik Mateusz Cetnarski błąkał się po boisku, Rokowi Elsnerowi mecz się nie udał, a po kilku akcjach Piotra Ćwielonga już wiadomo, dlaczego nie chciała go Wisła. Zmarnował co najmniej trzy dobre okazje. Cristian Díaz tym razem oddał jeden strzał, i to niecelny. Zastępujący go Johan Voskamp nie powtórzył akcji z debiutu przeciw Dundee i też wtopił się w szarość. Trudno nawet powiedzieć, że Śląsk grał źle. Próbował ataków na rozmaite sposoby – górą, dołem, ze skrzydeł, ze środka. Bez efektu. Skuteczność fatalna. Wrocławianie pudłowali niemiłosiernie.