




Za takie historie kibice kochają Puchar Tysiąca Drużyn. Bo przecież wszystko powinno pójść zgodnie z przewidywanym przez niemal wszystkich scenariuszem. W 1/16 finału trzecioligowiec (4. poziom rozgrywkowy) podejmował bowiem mistrza Polski, lidera PKO BP Ekstraklasy i reprezentanta naszego kraju w fazie ligowej Ligi Europy. Tymczasem w Tarnobrzegu doszło do jednej z największych sensacji STS Pucharu Polski ostatnich lat. Lech miał przewagę, posiadał piłkę przez blisko 70 procent czasu, oddał ponad dwukrotnie więcej strzałów i wykonał pięciokrotnie więcej rzutów rożnych. I wszystko to, pomimo gry w osłabieniu przez całą drugą połowę, po czerwonej kartce Yannicka Agnero. O historycznym sukcesie gospodarzy zadecydował strzał głową Arkadiusza Kasi.


► Lech Poznań, jako reprezentant Polski w europejskich pucharach, rozpoczął rywalizację w tej edycji STS Pucharu Polski od 1/16 finału.



































































14
F. Kmiećkowiak
9
A. Kromka
80
A. Maj
11
D. Mądryk
93
K. Nowara
20
F. Podkowa
63
B. Skrok
10
O. Zawadzki
30
J. Ziobroń
► Żółtą kartką został ukarany również rezerwowy bramkarz Lecha – Mateusz Lis.



28 października 1995 roku Siarka Tarnobrzeg podejmowała Lecha Poznań w spotkaniu ówczesnej I ligi. Tarnobrzeżanie, prowadzeni przez Włodzimierza Gąsiora, sprawili niespodziankę i wygrali 1:0. Bohaterem gospodarzy został Krzysztof Zagórski, który w 78. minucie wykorzystał rzut karny. Sześć minut później miał okazję na zdobycie drugiej bramki, ale nie wykorzystał kolejnej jedenastki. Jak się później okazało, było to jedyne zwycięstwo Siarki nad poznańskim zespołem.
W barwach tarnobrzeskiego klubu występowali wówczas między innymi Tomasz Kiełbowicz, Mariusz Kukiełka i Mieczysław Ożóg. Lech miał natomiast w swojej kadrze Piotra Reissa, Mirosława Trzeciaka czy Bartosza Bosackiego.
Obie drużyny rywalizowały wtedy na najwyższym poziomie rozgrywkowym. Dziś dzielą je aż trzy szczeble. Siarka występuje w Betclic 3. Lidze, natomiast Kolejorz broni mistrzostwa Polski.
Los sprawił jednak, że ponowne spotkanie w Tarnobrzegu odbędzie się dokładnie w 31. rocznicę tamtego zwycięstwa.







Dla mnie to oczywiste, że ci zawodnicy, którzy występują na boisku od początku starcia są wystarczająco dobrzy, by wygrać to spotkanie. Nie możemy grać cały czas tym samym składem, ponieważ mamy wiele meczów, mamy trochę kontuzji, ale mamy też piłkarzy, którzy mają dowozić w takich pojedynkach. Gratuluję rywalom awansu, zagrali dobry mecz w obronie, byli dobrze zorganizowani, a my nie stworzyliśmy sobie dużo sytuacji.







Podczas analizy przedmeczowej skupiliśmy się na tych momentach, gdzie Lecha można „skrzywdzić”. Doszliśmy do wspólnego wniosku, że są to przede wszystkim momenty w fazie przejściowej. Wzorowałem się na ostatnim meczu El Clásico, gdzie faza przejściowa w wykonaniu Realu w ostatnich minutach dała im bramkę na 2:1. Z tego też powodu poszliśmy w tym kierunku, że pokażemy te złe momenty Lecha. Tam, gdzie się gubili i mieli problem. Do tego dochodziły także stałe fragmenty gry. To właśnie po nim padła zwycięska bramka.





Być może to nieco górnolotne, ale miejsce w historii futbolu w tej około 40-tysięcznej, podkarpackiej miejscowości, Arkadiusz Kasia już ma. Wyeliminowanie przez trzecioligowca z STS Pucharu Polski mistrza Polski, zdobywcę jedynej bramki spotkania musi wynieść na nagłówki lokalnych mediów. Dla urodzonego w Rzeszowie pomocnika był to z pewnością najważniejszy gol w dotychczasowej przygodzie z piłką. Dla Kolejorza natomiast, występ w Tarnobrzegu był jednym z najbardziej wstydliwych w dziejach. Duży wkład w niewątpliwą wpadkę podopiecznych Nielsa Frederiksena miał snajper z Wybrzeża Kości Słoniowej. Yannick Agnero zamiast uderzać na bramkę gospodarzy, naruszał przepisy, za co już przed przerwą został dwukrotnie ukarany żółtą kartką przez arbitra.



Po wrzutce Bruno Wacławka na długi słupek, ja zgubiłem krycie i dołożyłem po krótkim rogu. Radość niesamowita, tym bardziej, że graliśmy z takim przeciwnikiem. Oni grali w dziesiątkę, ale trener Niels Frederiksen wprowadził na boisko jednocześnie Patrika Wålemarka, Pablo Rodrígueza i Michała Gurgula, czyli gwiazdy ekstraklasy. Wålemark nie tak dawno błyszczał w reprezentacji Szwecji, w Tarnobrzegu pokazał jakość, lecz to nie wystarczyło by doprowadzić do remisu. Robiło się gorąco w naszym polu karnym, wspaniałymi interwencjami popisywał się nasz bramkarz, Tomek Pytlak. Z ich przewagi w końcówce nic nie wyniknęło, determinacja Siarki nie pozwoliła doprowadzić do dogrywki. To było poświęcenie w stylu Sławomira Majaka z Bundesligi, wiem, że nasz trener miał wspaniały czas w Niemczech. Chcieliśmy też awansować dla niego i misja się powiodła.



















Jak wytłumaczyć tę porażkę? Myślę, że prawie w ogóle w tym meczu nie stwarzaliśmy sytuacji podbramkowych. Siarka dobrze broniła, potem czerwona kartka i po stałym fragmencie strzeliła gola. My, kiedy przegrywaliśmy dążyliśmy do wyrównania, ale jako główną przyczynę bym podał właśnie zbyt małą liczbę sytuacji podbramkowych. I my zagraliśmy słabo, każdy z nas poniżej poziomu, i Siarka dobrze ustawiła się i broniła dostępu do własnej bramki. Ustawili się nisko, mądrze i wygrali ostatecznie.














► 55. mecz Siarki w Pucharze Polski
► 11. mecz Siarki w 1/16 finału PP
► 10. mecz Siarki w 1/16 finału PP na własnym boisku
► 205. mecz Lecha w Pucharze Polski
► 70. mecz Lecha w 1/16 finału PP
► 130. mecz Lecha w PP ze straconą minimum jedną bramką
► 88. wyjazdowy mecz Lecha w PP ze straconą minimum jedną bramką
► 50. wyjazdowy mecz Lecha w PP ze straconą dokładnie jedną bramką
► 20. wyjazdowy mecz Lecha w 1/16 finału PP ze straconą dokładnie jedną bramką
► 40. porażka Lecha w PP różnicą jednej bramki
► 25. kolejny mecz Siarki w PP bez remisu (wyśrubowany rekord klubowy)
► 24. kolejny mecz Siarki w PP na własnym boisku bez remisu (wyśrubowany rekord klubowy)
► 10. kolejny mecz Siarki w 1/16 finału PP (na 11 wszystkich) bez remisu (wyśrubowany rekord klubowy), jedyny remis to 0:0 u siebie po dogrywce z Zagłębiem Sosnowiec w 1/16 finału sezonu 1982/83 i porażka w rzutach karnych 2:4
► Trzeci kolejny mecz Siarki w 1/16 finału PP ze zdobytą minimum jedną bramką (pobity rekord klubowy)
► Dziewiąty kolejny mecz Siarki w 1/16 finału PP na własnym boisku (na 10 wszystkich) bez remisu (wyśrubowany rekord klubowy), jedyny remis to 0:0 po dogrywce z Zagłębiem Sosnowiec w sezonie 1982/83 i porażka w rzutach karnych 2:4
► Pierwszy mecz tych rywali w Pucharze Polski
► Pierwsza wygrana Siarki w meczu 1/16 finału PP w rozmiarze 1:0
► Po raz drugi w tym sezonie drużyna z 4. poziomu ligowego wyeliminowała z rozgrywek klub z ekstraklasy, w obu przypadkach była to Siarka
► 27. mecz Siarki w PP na własnym boisku (na 28 wszystkich) bez remisu, jedyny remis to 0:0 po dogrywce z Zagłębiem Sosnowiec w 1/16 finału sezonu 1982/83 i porażka w rzutach karnych 2:4
► 10. wyjazdowa porażka Lecha w meczu 1/16 finału PP różnicą jednej bramki
► 25. porażka Lecha w meczu 1/16 finału PP
► 66. gol stracony przez Lecha w wyjazdowym meczu 1/16 finału PP