Mieliśmy swój plan na mecz, ale Stal przygotowała trochę inną grę, zagrała z nami jeden na jeden. Może nie to, że nas zaskoczyła, ale nie dała nam tyle czasu w środku pola, byśmy mogli zmieniać centrum gry. Próbowaliśmy z boku reagować, ale nie jest tak, że jedno słowo pozwoli zmienić grę i kontrolować grę. W przerwie dokonaliśmy pewnych korekt i z drugiej połowy możemy być zadowoleni. Zespół mocno pracował na zwycięstwo, z trudnym rywalem, który w każdym meczu strzelał gole, stwarzał okazje. Nie patrzmy na metrykę. Dla mnie 15 lat czy 35, jeśli ktoś daje radę, gra na poziomie danej ligi, to nie ma co patrzeć na wiek zawodnika. Stal Rzeszów jest dobrym zespołem, ale nie pozwoliliśmy jej na dużo.

Nie musieliśmy koniecznie przegrać tego meczu. Z mojej perspektywy był bardzo wyrównany, czy to jeśli chodzi o sytuacje bramkowe, czy o to, co się działo na boisku. Oczywiście obie drużyny grały w trochę innym stylu, z nieco innymi założeniami, niemniej miało to wszystko obraz bardzo wyrównanej walki na boisku. Bardzo żałuję, że nie udało się choćby zremisować. W zasadzie to jeden błąd taktyczny spowodował, że straciliśmy tego gola. Próbowaliśmy do końca zagrozić bramce przeciwnika, ale mimo przewagi optycznej, oblegania pola karnego Polonii, nie mieliśmy klarownej okazji, żeby wyrównać. Z tego co kojarzę, nie udało nam się nawet oddać jakiegoś czystego strzału. Trudno marzyć o punktach, gdy ta skuteczność w uderzeniach na bramkę jest tak niska. Dlatego wracamy do Rzeszowa bez żadnej zdobyczy.