5 marca 1997 roku – dokładnie tego dnia zespoły Hutnika i Wisły po raz ostatni zmierzyły się w derbowym pojedynku. Walczące o utrzymanie w ówczesnej 1. lidze zespoły z Krakowa, bezbramkowo zremisowały na stadionie przy ulicy Reymonta. Gospodarze tamtego meczu ostatecznie zostali w najwyższej klasie rozgrywkowej, a niedługo później rozpoczęła się złota era klubu pod wodzą Bogusława Cupiała. Goście z Nowej Huty z kolei, pożegnali się z elitą, do której nie zdołali już wrócić. Po blisko trzech dekadach oczekiwania drugoligowy (trzeci poziom rozgrywkowy) zespół pod wodzą Krzysztofa Świątka został skojarzony z występującą na zapleczu PKO BP Ekstraklasy Białą Gwiazdą w 1/16 finału STS Pucharu Polski. I mimo, że drużyna Mariusza Jopa musiała sobie radzić bez swojego lidera – Ángela Rodado, wywiązała się z roli faworyta zapewniając sobie miejsce w najlepszej szesnastce rozgrywek.

DOBRY ZNAJOMY I NOWY LIDER

Było lato 2013 roku, kiedy to do Polski, a konkretnie do Krakowa zawitał, nikomu nieznany nad Wisłą Haitańczyk. Występujący wcześniej w ojczyźnie, w América des Cayes, miał wzmocnić zespół Białej Gwiazdy, w której przez trzy sezony był podstawowym zawodnikiem rozgrywając blisko 80 spotkań i zdobywając 20 bramek, co na zawodnika o profilu defensywnym, było bardzo dobrym wynikiem. W 2016 roku wyjechał do Turcji, z której później trafił do Azerbejdżanu (z Qarabağiem Ağdam świętował m.in. dwa mistrzostwa). Był też Cypr, Litwa i Niemcy, a także czwartoligowa Wieczysta, z którą wiosną 2022 roku wywalczył awans do III ligi. A, że jak się okazuje pod Wawelem mu dobrze, od kilku miesięcy reprezentował barwy innego klubu z królewskiego miasta – Hutnika. W meczu z Wisłą nie został bohaterem, bo na to miano zasłużył Kacper Duda. Zaledwie 21-letni pomocnik w Wiśle rozgrywał już czwarty sezon. Jego pierwsze trafienie w kampanii 2025/26 dało gościom nie tylko awans do 1/8 finału, ale też znalazło się wśród kandydatur do najpiękniejszej bramki całych rozgrywek.