Rozgrywane w Irlandii Północnej mistrzostwa Europy do lat 17 reprezentantki Polski rozpoczęły meczem z Francją. Na papierze zdecydowanymi faworytkami starcia w grupie B były Trójkolorowe. Jednak naszej drużynie nikt nie zabraniał marzyć. W końcu prawie dwa lata wcześniej zespół naszych siedemnastolatek sprawił nie lada niespodziankę w spotkaniu o 3. miejsce. Drużyna prowadzona przez Marcina Kasprowicza zremisowała wówczas z Francuzkami 2:2, ale wygrała w serii rzutów karnych 4-2, dzięki czemu zapewniła sobie udział w mistrzostwach świata. Teraz tak dobrze już nie było. Kadra selekcjonerki Pauliny Kawalec wysoko przegrała z Trójkolorowymi, które już w 1. połowie czterokrotnie pokonały bramkarkę, Hannę Buchtę.

Francuzki, jak przystało na faworytki, pokazały tego dnia klasę. Przewyższały nasze piłkarki pod każdym względem, czego efektem było aż pięć goli. Pierwszą z zawodniczek Trójkolorowych, która wpisała się na listę strzelczyń była Léa Motyka. Piłkarka o polskobrzmiącym nazwisku pochodziła ze sportowej rodziny. Jej ojciec Sébastien Motyka również był piłkarzem, mama Laëtitia siatkarką, a wujek David piłkarzem ręcznym. Pomocniczka Olympique Lyon, występująca w klubie i reprezentacji Francji do lat 17 wraz z siostrą Emmą, najpierw wywalczyła rzut karny (faul Mai Wiśniewskiej), a następnie zamieniła go na bramkę. Pod koniec 1. połowy Motyka miała jeszcze szansę na drugiego gola, ale uderzyła niecelnie, a po przerwie przegrała pojedynek z bramkarką Hanną Buchtą.

Biało-czerwone nie miały zbyt wiele do powiedzenia. Nie udało im się nawet oddać celnego strzału na bramkę Clélii Ducreux. Najlepszą okazję do pokonania golkiperki Trójkolorowych miała Lena Januszyńska. Sytuacja działa się przy wyniku 2:0, na kilka minut przed trzecim golem dla Francuzek. Polka była niepilnowana w polu karnym, jednak zwlekała zbyt długo z decyzją o oddaniu strzału, a gdy już kopnęła piłkę, ta przeleciała obok słupka. Wielka szkoda.