Fatalne błędy Polaków i gol „stadiony świata” Wesleya Soncka. Mecz w Brukseli był próbą generalną przed starciem ze Szwecją w eliminacjach Euro 2004 (nie licząc czerwcowego spotkania z dużo słabszym Kazachstanem), ale nie przebiegał po myśli biało-czerwonych. Zespół Pawła Janasa, w dość eksperymentalnym składzie, nie zdołał się przeciwstawić nie najsilniejszej wtedy reprezentacji Belgii. Wynik otworzył przepiękny strzał Soncka z rzutu wolnego, ale już dwie kolejne bramki padły po kuriozalnych błędach Arkadiusza Głowackiego i Mariusza Liberdy. Cieszyć mogła jedynie postawa Tomasza Zdebela w środku pola i rezerwowych: Michała Żewłakowa i Jacka Krzynówka, którzy odmienili grę naszej drużyny na lewej stronie. Na osiągnięcie korzystnego wyniku było to jednak zdecydowanie za mało.

NAPASTNIK NAPASTNIKOWI NIERÓWNY

Mecz w Brukseli wyraźnie pokazał, że powyższe twierdzenie często się sprawdza. I niestety w tym przypadku zdecydowanie na niekorzyść Polaka. O występie Wichniarka można powiedzieć tyle, że miał miejsce. Zawodnik Arminii Bielefeld był zupełnie niewidoczny, ani razu nie stworzył zagrożenia pod bramką rywali. Na przeciwległym biegunie znalazł się Sonck. Był jednym z najbardziej aktywnych piłkarzy na boisku i raz po raz niepokoił polską defensywę. Popisał się też przepięknym uderzeniem z rzutu wolnego, które otworzyło wynik spotkania.