Andrzej Fischer nie spełnił wszystkich oczekiwań ekspertów, bo spodziewano się, że może regularnie grać w reprezentacji Polski. Później popadł zaś w zapomnienie. Nic jednak nie odbierze byłemu bramkarzowi Lecha Poznań i Górnika Zabrze trzeciego miejsca w mistrzostwach świata 1974, do których miał być nawet przymierzany w roli podstawowego zawodnika. 

Wiele wskazywało na to, że może się stać jedną z kluczowych postaci reprezentacyjnej defensywy na lata. Po udanym wejściu do pierwszej drużyny poznańskiego Lecha (jeszcze jako siedemnastolatek) w sezonie 2009/10 sięgnął po swoje pierwsze (z dwóch) mistrzostwo Polski. Dwa lata występów w Kolejorzu zaowocowały powołaniem do kadry, w której zadebiutował w grudniu 2011 roku w towarzyskim meczu z Bośnią i Hercegowiną. Miał wtedy dokładnie 19 lat i 355 dni i wydawało się, że rysuje się przed nim świetlana przyszłość. Jednak mimo, że w kolejnych sezonach regularnie występował najpierw w klubie w Poznania, a później na boiskach 1. i 2. Bundesligi, jego reprezentacyjny licznik zatrzymał się na siódemce. Marcin Kamiński, który na występ w narodowych barwach czeka od 2018 roku, kończy właśnie 34 lata.

Zadziorny, nieustępliwy, gdy walczył o piłkę, nie odpuszczał żadnemu z rywali. Kibice go uwielbiali: zarówno w Polsce, gdzie bronił barw GKS-u Katowice, jak i potem w Niemczech i Austrii, kiedy przez dekadę z powodzeniem biegał po boiskach Bundesligi. Gdyby Adam Ledwoń żył, 15 stycznia skończyłby 52 lata. Niestety, odszedł przedwcześnie, a jego tragiczna śmierć dzień przed meczem biało-czerwonych na Euro 2008 wstrząsnęła piłkarskim środowiskiem.

Zapowiadał się na wielki talent, ale lista jego trofeów jest krótka. Na koncie ma Puchar Danii zdobyty z Brøndby IF, mistrzostwo tego kraju wywalczone z FC København (choć opuścił wówczas zespół po rundzie jesiennej) i tytuł króla strzelców polskiej ekstraklasy, po który sięgnął jako zawodnik Piasta Gliwice. W reprezentacji Polski było mu dane rozegrać tylko trzy mecze. 14 stycznia urodziny świętuje Kamil Wilczek. W tym roku będzie zdmuchiwał z tortu 38 świeczek.

W reprezentacji Kazimierza Górskiego uchodził za największego melomana. Nie było zagranicznego wyjazdu, z którego nie przywiózłby pokaźnej kolekcji winyli. Antoni Szymanowski był jednak nie tylko nałogowym zbieraczem płyt. W swojej kolekcji ma także dwa medale olimpijskie i krążek mistrzostw świata. A tych reprezentacyjnych trofeów mogło być jeszcze więcej.

Trener na trudne czasy. Po igrzyskach w Montrealu z funkcji selekcjonera biało-czerwonych zrezygnował Kazimierz Górski. „Wejść w buty" legendarnego szkoleniowca, który przywoził medale z mistrzostw świata oraz igrzysk olimpijskich to olbrzymie ryzyko, ale również ogromna pokusa i nobilitacja. Szczególnie dla kogoś z wielkimi ambicjami. A taką osobą był na pewno Jacek Gmoch. W sierpniu 1976 roku przyleciał ze Stanów Zjednoczonych, by objąć jedną z najważniejszych i najbardziej prestiżowych funkcji w polskim futbolu. A już dwa miesiące później zadebiutował w roli pierwszego w wyjazdowym starciu z Portugalią w el. MŚ. Jak ocenić jego ponad dwuletnią kadencję?